Header

Historia szkoły

Szybki rozwój Zabrza na przełomie XIX/XX wieku przejawiał się m. in. we wzroście liczby ludności. Szkoły powszechne istniejące w tym czasie w poszczególnych gminach nie były w stanie przyjąć rosnącej liczby dzieci. W tej sytuacji konieczne stało się wybudowanie kilku nowych szkół. Jedną z takich szkół była szkoła przy Friedhof- strasse (Szkoła Podstawowa Nr 2 przy ul. Cmentarnej).

Grunt pod budowę szkoły w ówczesnej Sandkolonie, czyli Kolonii Piaskowej gmina odkupiła od W. Silberta 22 kwietnia 1900r. Za 15 547 marek i 50 fenigów. Datę otwarcia nowej szkoły wyznaczono na 1 października 1901r. Ponieważ jednak prace budowlane przeciągnęły się, ostatecznie uroczystości odbyły się 17 października. Rozpoczęły się one o 8 rano nabożeństwem odprawionym w kościele parafialnym pw. św. Andrzeja. Z kościoła uczniowie pod opieką nauczycieli przeszli do szkoły, którą poświęcił ks. Heinrich Neumann. W uroczystości wzięli również udział przewodnicząca gminy Małe Zabrze i Dorota. Pierwsze grono pedagogiczne liczyło 8 osób. Kierownikiem szkoły został Josef Przibilla, nauczycielami byli Arthur Brauner, Josef Kaschuba, Johannes Naczensky, Anna Wildenhof oraz nieznani z imienia Porwik, Schmidt i Weiss. W roku szkolny 1905/1906 w ośmiu klasach uczyło się 460 dziewcząt i chłopców. Pięć lat później w 11 klasach uczyło się już 850 dzieci. Ówczesny okręg szkolny obejmował obecne ulice: Piastowską, A. Boboli, Cmentarną, ks. N. Bończyka, Na Piaskach, Bytomską oraz familoki stojące przy starej drodze do Bytomia. Po wybudowaniu w 1910 roku szkoły przy Redenstrasse (ul. ks. J. Wajdy) oprócz dzieci z ulicy Piastowskiej i A. Boboli, przeniósł się do niej również kierownik J. Przibilla. Drugim i zarazem ostatnim niemieckim kierownikiem szkoły przy ul. Cmentarnej został Emil Schaffranek.
Rosnąca liczba dzieci w III Okręgu Szkolnym spowodowała konieczność rozbudowy szkoły. Postawienie drewnianego baraku z trzema klasami było działaniem tymczasowym. Nowy budynek murowany z 12 klasami postawiono, kosztem 100 tys. marek, obok już istniejącego. Posiadał on centralne ogrzewanie zasilane z własnej kotłowni. Oprócz klas urządzono gabinet kierownika szkoły, pokój nauczycielski, pomieszczenie przeznaczone do nauczania prac ręcznych, łazienkę z prysznicami. Z okazji 25. rocznicy wstąpienia na tron cesarski Wilhelma II oraz 100. rocznicy Bitwy Narodów pod Lipskiem szkołę nazwano „Jubileuszową”; (Jubilaumsschule). Poświecenie nowego budynku szkoły odbyło się 13 października 1913r. Uroczystość ta zaczęła się o godz. 8 rano od mszy św. w kościele pw. św. Andrzeja. O godz. 9.00 nauczyciele, uczniowie i zaproszeni goście zebrali się przed szkołą, gdzie budynek poświęcił ks. Hartlik, a burmistrz gminy Zabrze Aleksander Held wręczył E. Schaffrankowi klucze do szkoły. Uroczystość zakończyło śniadanie w restauracji hotelu „Kochmann”.
W rozbudowanej szkole, w 20 klasach, 974 uczniów uczyło 8 nauczycieli i 4 nauczycielki. W połowie lat 20. w „Katholische Volksschule III” do 23 klas uczęszczało 1020 uczniów, a grono pedagogiczne wzrosło do 23 osób. Jeszcze przed 1938r. zmieniono w Zabrzu numerację szkół – szkoła „Jubileuszowa” otrzymała numer 2. Tak też pozostało do dziś. Pod koniec II wojny światowej los jeszcze raz zetknął ze sobą szkoły przy Friedhofstrasse i Redenstrasse. W związku ze zorganizowaniem w tej ostatniej szpitala wojennego, jej uczniów przeniesiono w sierpniu 1944r. Na „Zandkę”.
Pierwsza konferencja Rady Pedagogicznej, już w polskiej Szkole Podstawowej nr 2, odbyła się 1 maja 1945r. Oprócz kierownika szkoły, Antoniego Kwiatka, wziął w niej udział nauczyciel o nazwisku Kupisz. Dwa miesiące później grono pedagogiczne liczyło już 4 nauczycieli. Zakończenie tego pierwszego, niepełnego roku szkolnego nastąpiło 14 lipca. Rok szkolny 1945/1946 rozpoczął się z początkiem września. Następny rok szkolny rozpoczął się pod kierownictwem Władysława Dyrka, a zakończył pod rządami Franciszka Szatkowskiego. W sierpniu 1956r. na stanowisku kierownika szkoły zastąpił go Bronisław Barabasz. Kolejnymi kierownikami, a następnie dyrektorami szkoły byli Marian Kwiatek (1965-1974), Jadwiga Słotwińska (1974-1991), Irena Suchoń (1991-2007), Monika Jaremków (2007- 2014). W okresie od grudnia 2014 do sierpnia 2015 obowiązki dyrektora pełniła Wiesława Wajda. Od 1 września 2015 r. dyrektorem szkoły jest  Monika  Fereniec.

Od 1 czerwca 1996r. patronem szkoły jest wybitny polski poeta, Jan Brzechwa. Przez większość okresu powojennego do „dwójki” chodziły dzieci zamieszkujące przy ulicach: A. Boboli, Bytomskiej, ks. N. Bończyka, Cmentarnej, B. Hagera, Krakusa, A. Lazara, Na Piaskach, Piastowskiej, F. Siedleckiego, P. Stalmacha, Średniej, ks. A. Tomeczka, Wolności 305-321 i 298-334. Kilka lat temu dołączyły do nich dzieci z ulicy J. Kasprowicza 12-14, placu Dworcowego, ul. Skalnej oraz kilkunastu domów przy ul. Wolności.
W roku szkolnym 1947/1948 w jednej z sal na parterze starego budynku zorganizowano przedszkole. Rok później zajmowało ono już dwie sale, z czasem przejęło cały parter. Jego kolejnymi kierowniczkami były Maria Skurczewska, Urszula Borkowska, Danuta Górska-Krzak, Joanna Drynda.   dscn5618 Od 1 września 2001r. Przedszkole nr 2 i Szkoła Podstawowa nr 2 wchodzą w skład Zespołu Szkolno- Przedszkolnego nr 16. W roku 2011 szkoła wzbogaciła się o plac zabaw, wybudowany w ramach programu ,,Radosna szkoła”.

W roku 2018  w szkole przeprowadzono termomodernizację. Wymieniono pokrycie dachowe, okna, zmodernizowano instalację co i elektryczną, odnowiono budynek sali gimnastycznej.

Szkoła przed i po termomodernizacji.

 

autor mgr Piotr Hnatyszyn historyk – Muzeum Miejskie w Zabrzu
absolwent SP 2